22. apríl 2005 | 0 aths.
Undanfarnir dagar hafa einkennst af löngum dögum í skólanum og ţreyttum kvöldum. Ţannig hef ég undanfarna tvo daga punkterast um kvöldmatarleytiđ og ekki veriđ til námslegra stórrćđa eftir ţađ.
Í gćr helltist yfir mig heiftarleg ţreyta eftir maraţondag í hópvinnu. Ég sá mit óvćnna og hrökklađist heim til ađ skríđa undir sćng og reyna ađ gleyma mér ađeins.
Ég sofnađi reyndar ekki, en náđi ađ slaka vel á mili ţess sem ég hlustađi á sírenuvćliđ berast inn um opinn gluggann.
Hérna rétt hjá er slökkvistöđ ţađan sem slökkvi- og sjúkrabílar eiga ţađ til ađ bruna međ tilheyrandi hávađa. Fljótlega eftir ađ ég lagđist undir sćngurfeldinn upphófst ţessi líka ógurlegi sírenukór og ég huxađi međ mér ađ nú hlyti einhversstađar ađ vera stórbruni.
Ţegar ég var kominn aftur í lóđrétta tilveru tćpum klukkutíma síđar sá ég á textavarpinu ađ svo var ekki, heldur var ţetta skotbardagi í Kristjaníu ţar sem einn var drepinn og ţrír sćrđir í vélbyssuskotríđ. Huggulegt.
TótiL var staddur í nágrenninu.
(+354) 895 7561
MSN and Skype info on request