Samtals brot

13. desember 2005 | 0 aths.

...

(Bæði hlæja og sitja svo þögul um stund. Hún tekur á sig rögg og spyr varfærnislega.)

Hún: En hvað ert þú að spá varðandi okkur tvö? Hvað kemur til að þú bauðst mér hingað?

(Hann hugsar sig um stutta stund og dreypir á kaffinu.)

Hann: Ef ég segði þér að það líði ekki klukkustund án þess að ég hugsi um þig... að ég hugsi um þig þegar ég ligg í rúminu á kvöldin, að mig dreymi þig á næturnar og að þú sért það fyrsta sem ég hugsa um á morgnana...

(Henni er greinilega brugðið en reynir að fela það.)

Hann: Ef ég segði það, þá væri ég að ljúga.

(Hún lítur á hann, hissa.)

Hann: En ef ég héldi því fram að ég væri alls ekkert forvitinn um þig og hefði engan áhuga á að kynnast þér betur... reyna að komast betur að því hvað við eigum sameignlegt... Það væri líka lygi.

Þannig að sannleikurinn... Hann liggur einhversstaðar á milli þessara tveggja lyga.

(Hann fær sér sopa og horfir á hana meðan hann bíður eftir viðbrögðum.)

(Þau horfast í augu um stund, hvorugt rýfur þögnina.)

...

Nú er bara spurning hvernig mér gengur að troða þessu samtali inn í lamaleikritið fyrirhugaða.