Jlakvlin

Lj og annar barningur

Stroki um enni,
vl hnd hn.
Mikil er grimmdin,
kvl mn og pn.

Glottir kampinn,
yfirkgarinn.
Hann einn sk
kvl minn og pn.

Bergmla skellir,
skrjfar sekk.
Tekur engan endi
kvl mn og pn?

rmagna fingur
vantar fleiri bl.
Reynist hn eilf
kvl mn og pn?

Skvaldur af gangi,
gtu au allt?
Ef aeins au vissu
um kvl mn og pn.

essi nagandi efi,
g get ekki meir.
Eftir aeins vonin
um heilagt jlafr.


Þessi píningarbálkur var saminn í einni af fjölmörgum prófsetum mínum í Kvennaskólanum þar sem maður sat yfir taugaveikluðum nemendum sem flestir hugsuðu eflaust kennaranum þegjandi þörfina.

Stíllinn er einhvers konar stæling af miðaldarímum, kannski með smá passíusálmablæ?