Burður leirs

Í morgun varð mér litið út um gluggann og sá íslskan nágranna minn þramma hjá, íhugull og ábúðarmikill. Það varð kveikjan að fylgjandi leirburði:

Einbeittur stikar,
hvergi í hvikar,
augun liggja djúpt
horfa meira inn en út.

Af sjómannsættum
í fjarlægri höfn,
bakborðið lyklaborð
á stjórnborða mús.

Landfestin er,
líkt og lífsgátan
að mestu óleyst.

Svo mörg voru þau orð.


< Fyrri færsla:
Minns er kominn heim
Næsta færsla: >
Sólskinsbolti
 

Útrætt mál

Lokað er fyrir athugasemdir eftir 30 daga.

Comments are closed for this entry